HUNGARORING

Rulalos

GP CHIN

 

1. Trening - 4:00 - Piątek, 10 kwietnia

2. Trening - 7:00 - Piątek, 10 kwietnia

3. Trening - 6:00 - Sobota, 11 kwietnia

Kwalifikacje - 9:00 - Sobota, 11 kwietnia

Wyścig - 8:00 - Niedziela, 12 kwietnia

 

1. TRENING:

WYNIKI 1. TRENINGU - DRY
Poz Kierowca Zespół Czas
1. L. Hamilton Mercedes 1:39:033
2. N. Rosberg Mercedes 1:39:574
3. S. Vettel Ferrari 1:40:157
4. K. Raikkonen Ferrari 1:40:661
5. F. Nasr Sauber 1:41:012
6. D. Ricciardo Red Bull 1:41:029
7. D. Kvyat Red Bull 1:41:097
8. C. Sainz Toro Rosso 1:41:112
9. V. Bottas Williams 1:41:303
10. F. Massa Williams 1:41:304
11. P. Maldonado Lotus 1:41:335
12. M. Verstapen Toro Rosso 1:41:575
13. J. Button McLaren 1:41:845
14. M. Ericsson Sauber 1:41:918
15. J. Palmer Lotus 1:41:967
16. S. Perez Force India 1:42:141
17. F. Alonso McLaren 1:42:161
18. N. Hulkenberg Force India 1:42:184
19. W. Stevens Manor 1:45:379
20. R. Mehri Manor 1:46:443

 

2. TRENING:

WYNIKI 2. TRENINGU - DRY
Poz Kierowca Zespół Czas
1. L. Hamilton Mercedes 1:37:219
2. K. Raikkoen Ferrari 1:37:662
3. D. Ricciardo Red Bull 1:38:311
4. S. Vettel Ferrari 1:38:339
5. N. Rosberg Mercedes 1:38:399
6. D. Kvyat Red Bull 1:38:737
7. V. Bottas Williams 1:38:850
8. F. Nasr Sauber 1:39:032
9. R. Grosjean Lotus 1:39:142
10. J. Button McLaren 1:39:275
11. P. Maldonado Lotus 1:39:444
12. F. Alonso McLaren 1:39:743
13. M. Ericsson Sauber 1:39:751
14. M. Verstappen Toro Rosso 1:39:894
15. C. Sainz Toro Rosso 1:39:971
16. N. Hulkenberg Force India 1:40:151
17. F. Massa Williams 1:40:423
18. S. Perez Force India 1:40:868
19. R. Mehri Manor 1:42:973
20. W. Stevens Manor 1:44:564

 

3. TRENING:

WYNIKI 3. TRENINGU - DRY
Poz Kierowca Zespół Czas
1. L. Hamilton Mercedes 1:37:615
2. N. Rosberg Mercedes 1:37:841
3. S. Vettel Ferrari 1:38:313
4. K. Raikkonen Ferrari 1:38:512
5. D. Ricciardo Red Bull 1:39:020
6. D. Kvyat Red Bull 1:39:106
7. C. Sainz Toro Rosso 1:39:113
8. V. Bottas Williams 1:39:243
9. M. Verstappen Toro Rosso 1:39:274
10. R. Grosjean Lotus 1:39:405
11. F. Massa Williams 1:39:410
12. N. Hulkenberg Force India 1:39:513
13. M. Ericsson Sauber 1:39:559
14. F. Nasr Sauber 1:39:591
15. J. Button McLaren 1:39:694
16. P. Maldonado Lotus 1:39:766
17. S. Perez Force India 1:39:781
18. W. Stevens Manor 1:42:928
19. R. Mehri Manor 1:44:956
20. F. Alonso McLaren -

 

WYNIKI KWALIFIKACJI:

WYNIKI KWALIFIKACJI - DRY
Poz Kierowca Zespół Czas Q
1. L. Hamilton Mercedes 1:35:782 Q3
2. N. Rosberg Mercedes 1:35:824 Q3
3. S. Vettel Ferrari 1:36:687 Q3
4. F. Massa Williams 1:36:954 Q3
5. V. Bottas Williams 1:37:143 Q3
6. K. Raikkonen Ferrari 1:37:232 Q3
7. D. Ricciardo Red Bull 1:37:540 Q3
8. R. Grosjean Lotus 1:37:905 Q3
9. F. Nasr Sauber 1:38:067 Q3
10. M. Ericsson Sauber 1:38:158 Q3
11. P. Maldonado Lotus 1:38:134 Q2
12. D. Kvyat Red Bull 1:38:209 Q2
13. M. Verstappen Toro Rosso 1:38:393 Q2
14. C. Sainz Toro Rosso 1:38:538 Q2
15. S. Perez Force India 1:39:290 Q2
16. N. Hulkenberg Force India 1:39:216 Q1
17. J. Button McLaren 1:39:276 Q1
18. F. Alonso McLaren 1:39:280 Q1
19. W. Stevens Manor 1:42:091 Q1
20. R. Mehri Manor 1:42:842 Q1

 

WYNIKI WYŚCIGU:

WYNIKI WYŚCIGU - DRY
Poz Kierowca Zespół Czas + Strata Róż
1. L. Hamilton Mercedes 1:39:42:008 -
2. N. Rosberg Mercedes + 0,714s -
3. S. Vettel Ferrari + 2,988s -
4. K. Raikkonen Ferrari + 3,835s +2
5. F. Massa Williams + 8,544s -1
6. V. Bottas Williams + 9,885s -1
7. R. Grosjean Lotus + 19,008s +1
8. F. Nasr Sauber + 22,625s +1
9. D. Ricciardo Red Bull + 32,117s -2
10. M. Ericsson Sauber + 1 LAP -
11. S. Perez Force India + 1 LAP +4
12. F. Alonso McLaren + 1 LAP +6
13. C. Sainz Toro Rosso + 1 LAP +1
14. J. Button McLaren + 1 LAP +3
15. W. Stevens Manor + 2 LAPS +4
16. R. Mehri Manor + 2 LAPS +4
17. M. Verstappen Toro Rosso + 4 LAPS -4
18. P. Maldonado Lotus DNF -8
19. D. Kvyat Red Bull DNF -7
20. N. Hulkenberg Force India DNF -4

Zdjęcie toru w Chinach: CLICK

GP MALEZJI

                                          

 

1. Trening - 3:00 - Piątek, 27 marca

2. Trening - 7:00 - Piątek, 27 marca

3. Trening - 7:00 - Sobota, 28 marca

Kwalifikacje - 10:00 - Sobota, 28 marca

Wyścig - 9:00 - Niedziela, 29 marca

 

1. TRENING:

WYNIKI 1. TRENINGU - DRY
Poz Kierowca Zespół Czas
1. N. Rosberg Mercedes 1:40:124
2. K. Raikkonen Ferrari 1:40:497
3. S. Vettel Ferrari 1:40:985
4.  R. Grosjean Lotus 1:41:543
5. C. Sainz Jr Toro Rosso 1:41:596
6. D. Ricciardo Red Bull 1:41:787
7. M. Verstappen Toro Rosso 1:41:803
8. V. Bottas Williams 1:41:882
9. D. Kvyat Red Bull 1:42:055
10. M. Ericsson Sauber 1:42:064
11. F. Massa Williams 1:42:103
12. P. Maldonado Lotus 1:42:567
13.  R. Marciello Sauber 1:42:621
14. F. Alonso McLaren 1:42:885
15. N. Hulkenberg Force India 1:42:893
16.  S. Perez Force India 1:43:054
17.  J. Button McLaren 1:43:100
18. W. Stevens Manor 1:46:686
19. R. Mehri Manor 1:47:683
20. L. Hamilton Mercedes -

 

2. TRENING:

WYNIKI 2. TRENINGU - DRY  
Poz Kierowca Zespół Czas
1. L. Hamilton Mercedes 1:39:790
2.  K. Raikkonen Ferrari 1:40:163
3.  N. Rosberg Mercedes 1:40:218
4. D. Kvyat Red Bull 1:40:346
5. V. Bottas Williams 1:40:450
6.  F. Massa Williams 1:40:560
7. S. Vettel Ferrari 1:40:652
8.  M. Verstappen Toro Rosso 1:41:220
9. M. Ericsson Sauber 1:41:261
10.  D. Ricciardo Red Bull 1:41:799
11.  P. Maldonado Lotus 1:41:877
12.  F. Nasr Sauber 1:41:988
13. S. Perez Force India 1:42:242
14. C. Sainz Jr Toro Rosso 1:42:291
15. N. Hulkenberg Force India 1:42:330
16. F. Alonso McLaren 1:42:506
17. J. Button McLaren 1:42:637
18.  R. Grosjean Lotus 1:42:948
19. W. Stevens Manor 1:45:704
20.  R. Mehri Manor 1:47:229

 

3. TRENING:

WYNIKI 3. TRENINGU - DRY 
Poz Kierowca Zespół Czas
1. N. Rosberg Mercedes 1:39:690
2. L. Hamilton Mercedes 1:39:873
3. K. Raikkonen Ferrari 1:40:245
4. S. Vettel Ferrari 1:40:266
5. F. Massa Williams 1:40:391
6. V. Bottas Williams 1:40:406
7. D. Ricciardo Red Bull 1:40:590
8. C. Sainz Jr Toro Rosso 1:40:601
9. M. Verstappen Toro Rosso 1:40:989
10. M. Ericsson Sauber 1:41:200
11. R. Grosjean Lotus 1:41:206
12. P. Maldonado Lotus 1:41:592
13. D. Kvyat Red Bull 1:41:775
14. N. Hulkenberg Force India 1:41:804
15. F. Alonso McLaren 1:41:991
16. S. Perez Force India 1:41:099
17. F. Nasr Sauber 1:42:117
18. J. Button McLaren 1:42:319
19. R. Mehri Manor 1:46:647
20. W. Stevens Manor 1:47:059

 

WYNIKI KWALIFIKACJI:

WYNIKI KWALIFIKACJI - DRY/WET
Poz Kierowca Zespół Czas Q
1. L. Hamilton Mercedes 1:49:834 Q3
2.  S. Vettel Ferrari 1:49:908 Q3
3.  N. Rosberg Mercedes 1:50:299 Q3
4.  D. Ricciardo Red Bull 1:51:541 Q3
5.  D. Kvyat Red Bull 1:51:951 Q3
6. M. Verstappen Toro Rosso 1:51:981 Q3
7.  F. Massa Williams 1:52:473 Q3
8.  R. Grosjean Lotus 1:52:981 Q3
9. V. Bottas Williams 1:53:179 Q3
10. M. Ericsson Sauber 1:53:261 Q3
11. K. Raikkonen Ferrari 1:42:173 Q2
12. P. Maldonado Lotus 1:42:198 Q2
13.  N. Hulkenberg Force India 1:42:023 Q2
14. S. Perez Force India 1:43:469 Q2
15. C. Sainz Jr Toro Rosso 1:43:701 Q2
16. F. Nasr Sauber 1:41:308 Q1
17. J. Button McLaren 1:41:636 Q1
18.  F. Alonso McLaren 1:41:746 Q1
19. R. Mehri Manor 1:46:677 Q1
20.  W. Stevens Manor DNS Q1

 

WYNIKI WYŚCIGU:

WYNIKI WYŚCIGU - DRY
Poz Kierowca Zespół Czas + Strata Róż
1. S. Vettel Ferrari 1:41:05:793 +1
2. L. Hamilton Mercedes + 8,569s -1
3. N. Rosberg Mercedes + 12,31s -
4. K. Raikkonen Ferrari + 53,822s +7
5. V. Bottas Williams + 70,409s +4
6. F. Massa Williams + 73,586s +1
7. M. Verstappen Toro Rosso + 97,762s -1
8. C. Sainz Toro Rosso + 1 LAP +7
9. D. Kvyat Red Bull + 1 LAP -4
10. D. Ricciardo Red Bull + 1 LAP -6
11. R. Grosjean Lotus + 1 LAP -3
12. F. Nasr Sauber + 1 LAP +4
13. S. Perez Force India + 1 LAP +1
14.  N. Hulkenberg Force India + 1 LAP -1
15. R. Mehri Manor + 3 LAPS +4
16.  P. Maldonado Lotus DNF  -4
17. J. Button McLaren DNF -
18. F. Alonso McLaren DNF -
19. M. Ericsson Sauber DNF -9
20. W. Stevens Manor  -  X

 Zdjęcie toru w Malezji: CLICK

KONTAKT

Patryk Nowak

__________________________

- Youtube

- Facebook

- Twitter

- Instagram

- Donate

Przyszłość F1

Przyszłość F1 to bardzo ciekawy temat. Wiadomo, że od sezonu 2021 (choć pojawiły się informacje, że już od sezonu 2020) mają być wprowadzone następujące regulacje:

- silniki V6 Turbo (tak jak obecnie)

- dwie turbosprężarki, zamiast jednej obecnie

- rezygnacja z MGU-H

- zmniejszenie masy bolidu

- silniki o mocy ponad 1000KM

- zwiększenie głośności silnika

- system ochrony głowy kierowcy (?)

Takie zmiany planowane są na przyszłość.

 

Poniżej przedstawiam inne koncepcje, chyba bardziej przyszłościowe na wygląd samochodów Formuły 1:

Ferrari (2015):                                                                                                                  Red Bull (2010):


Lata 2014 - 2016

Sezon 2014. Przed sezonem Michael Schumacher zalicza wypadek na nartach i jest bardzo ciężko ranny. Ogromne zmiany w Formule 1. Zmiany przede wszystkim w silnikach. Wprowadzono silniki hybrydowe turbodoładowane V6 1,6l. Obniżono tym samym przyczepność o około 20% i tym samym niewiarygodnie stracił dużo Red Bull, który wszystkie aerodynamiczne nowinki miał w małym palcu. Teraz silniki i ich moc była najważniejsza. Mamy trzech dostawców silników F1: Mercedes, który wydał około 0,5 mld euro na cały projekt, Renault, które miało około 80 KM mniej od Mercedesa oraz Ferrari, który był ciężki i paliwożerny. Mercedes przygotował znakomity samochód, którym w sezonie wygrał 18 z 19 kwalifikacji oraz 16 z 19 wyścigów.

Doszło do znakomitej walki pomiędzy dwoma zawodnikami Mercedesa: Nico Rosbergiem a Lewisem Hamiltonem. Przez cały sezon dochodziło między nimi do potyczek. Pierwsza poważniejsza, była w Bahrajnie, gdzie chłopaki walczyli ze sobą na śmierć i życie. Był to najciekawszy wyścig sezonu z niesamowitą walką. Ostatecznie wygrał Lewis Hamilton.

Kolejna potyczka nastąpiła w Hiszpanii, gdzie wygrał Lewis z niewielką przewagą. Nadeszło GP Monako i kwalifikacje. Nico Rosberg prawdopodobnie, bo nie zostało to do dzisiaj ustalone celowo popełnił błąd i wywołał żółtą flagę w zakręcie Mirabeau. A Lewis Hamilton nie mógł poprawić swojego okrążenia. Wygrał w wyścigu Rosberg, ale to zagranie było poniżej pasa z perspektywy Hamiltona.

Następne GP Kanady przyniosło pierwszą awarię w bolidach Mercedesa. Hamilton musiał wycofać się z wyścigu, bo była awaria systemu brake-by-wire. Rosberg dojechał drugi, ale stracił około 160 KM po awarii MGU-K. Wygrał pierwszy raz w tym sezonie Daniel Ricciardo.

Następne wyścigi przebiegały w miarę normalnie. Natomiast podczas GP Austrii z pole position wystartował Felipe Massa z Williamsa. Ale kolejne ciekawsze GP było na Węgrzech, gdzie drugi raz w historii od roku 1986 spadł deszcz. Dodatkowo Lewis po pożarze jednostki napędowej musiał startować z alei serwisowej. To spowodowało nie lada emocje. Wygrał znowu Daniel Ricciardo, trzeci był Hamilton startując z alei serwisowej a czwarty Rosberg. Narzekał on, że Lewis go nie przepuszcza, no ale przecież nie był od niego szybszy.

Pierwsze GP po przerwie wakacyjnej było z bardzo mocnym akcentem. Na drugim okrążeniu w zakręcie Les Combes Nico Rosberg podczas próby wyprzedzania zahaczył przednim skrzydłem o tylne lewe koło Lewisa Hamiltona, które przebił. W ten sposób Nico pozbawił szansy na wygranie Hamiltona, który ostatecznie wycofał się z wyścigu. Wygrał natomiast po raz trzeci w tym sezonie Daniel Ricciardo, który znakomicie wykorzystywał potyczki Mercedesa. Drugi na podium Nico Rosberg został wygwizdany przez kibiców. Po wyścigu zawrzało w mediach. Lewis twierdzi, że Nico wjechał w niego celowo. Następne GP to już triumf Hamiltona. Nico zaczął popełniać błędy i przez to przegrał GP Włoch.

Kolejne GP padały łupem Hamiltona. GP Japonii 5 października rozgrywało się w złych warunkach. Wyścig przerwano, potem wznowiono. Niestety podczas wyścigu doszło do potężnego wypadku Julesa Bianchiego, który uderzył głową o dźwig usuwający bolid Adriana Sutila z toru. Jest z nim nieco lepiej już teraz, choć nadal jest nieprzytomny.

Kolejne wyścigi to triumfy Hamiltona. Od GP USA nie mamy już w stawce zespołu Marussia, który z powodu ogromnych kosztów utrzymania musiał się wycofać ze ścigania. Zespół Caterham podobnie, ale na ostatnie GP zorganizował zbiórkę dla fanów i wystartował. GP Brazylii wygrał Rosberg, bo Hamilton popełnił błąd.

Ostatnie GP Abu Dhabi było wyścigiem podwójnie punktowanym. Absurdalna decyzja, dlaczego ostatnie GP miało był ważniejsze od innych wyścigów w sezonie? Na szczęście ten wyścig nie przesądził o końcowym triumfie Hamiltona i nie miał tak dużego wpływu na losy wyścigu. Szkoda, że w trakcie wyścigu Nico miał awarię w swoim bolidzie, ale po wyścigu w piękny sposób pogratulował swojemu przeciwnikowi. Sezon mega ciekawy. Jeden z lepszych w ostatnich latach. Mercedes wygrał wyścig z przewagą 296 punktów nad drugim Red Bullem.

Sezon 2015. Zmniejszono liczbę jednostek napędowych do 4. Sebastian Vettel zmienił zespół na Ferrari, a Fernando Alonso powraca do McLarena, który zmienił dostawcę silników na Hondę. Niesamowicie w kwestii silników stracił Red Bull, który z silnikami Renault ma około 80 KM mniej od Mercedesa i Ferrari, które poprawiło z nowym szefem Maurizio Arrivabene silnik. Wygrywał Hamilton, w Malezji wygrał Vettel w Ferrari, ostatnio wygrał Rosberg w Hiszpanii. McLaren na razie nie zdobył ani jednego punktu, bo muszą cały czas rozwijać silnik Hondy, który nie jest tak doskonały jak Mercedes. W stawce mamy również zespół Manor Marussia, który powrócił po ogromnych problemach finansowych i ściga się jak na razie bolidem z 2014 roku, ale dostosowanym do tegorocznych przepisów. Nowy kierowca - Max Verstappen z Holandii od samego początku pokazuje się świetnie i zdobywa swoje pierwsze punkty w sezonie w Toro Rosso. Jego najwyższa pozycja w wyścigu to czwarte miejsce. Jest najmłodszym debiutantem w historii F1, który zdobył punkty, najszybsze okrążenie. Przeskoczył z F3 od razu do Formuły 1, dzięki działaniom ojca - Josa Verstappena. Sezon przebiega pod ogólną dominacją Mercedesa oraz Lewisa Hamiltona, który zdobywa swój trzeci tytuł mistrza świata. Choć Rosberg wygrał 3 ostatnie wyścigi sezonu, a Ferrari w Malezji oraz na Węgrzech i w Singapurze wykorzystało słabszą dyspozycję "srebrnych strzał".

Dnia 18 lipca 2015 roku w szpitalu w Nicei zmarł Jules Bianchi. Przypomnijmy, że uległ on bardzo poważnemu wypadkowi podczas GP Japonii 2014. Prawdopodobnie z powodu aquaplamingu przy zbyt dużej prędkości i ograniczonej widoczności uderzył w dźwig usuwający z toru pojazd Adriana Sutila, który okrążenie wcześniej w tym samym miejscu uderzył o bandę. Jules od chwili wypadku był w śpiączce. Jednak uszkodzenie aksonalne mózgu było nieodwracalne. Jest to pierwsza ofiara śmiertelna wyścigu F1 od czasu śmierci Ayrtona Senny w 1994r. na torze Imola.

Sezon 2016. Wydaje się być kolejnym rokiem dominacji Mercedesa. Jak to zwykle bywa Ferrari depcze po piętach na początku sezonu. Vettel od roku w Ferrari jest ożywiony i stara się dopiec kierowcom Mercedesa. Jednak to pierwsze cztery wyścigi dominuje Nico Rosberg. Sebastian Vettel przyciąga jak magnes Daniła Kvyata. Zderzają się w GP Chin, gdzie prawie wyeliminowali siebie z wyścigu. Jednak to w domowym wyścigu dla Rosjanina Vettel podwójnie oberwał w dyfuzor i wylądował na ścianie. Vettel wulgarnie obrażał Kvyata przez radio. Po tym wyścigu Kvyat został zdegradowany do Toro Rosso a w jego miejsce wspoczył świeżo upieczony Max Verstappen. W GP Hiszpanii dochodzi do poważnego starcia między Lewisem Hamiltonem a wspomnianym wcześniej Nico Rosbergiem. Zderzają się w czwartym zakręcie toru Catalynua i obaj odpadają z wyścigu. Wybucha ogromna afera, gdyż w tej sytuacji raczej zawinił Lewis, a zespół postraszył poleceniami zespołowymi. To właśnie wtedy wygrał Max Verstappen, który zostaje najmłodszym zwycięzcą GP oraz najmłodszym kierowcą na podium F1. GP Monako prawie pada łupem Daniela Ricciardo, ale mechanicy Red Bulla w tym trudnym deszczowym momencie nie zauważyli że Australijczyk zjechał do alei serwisowej, więc Daniel stracił kilkadziesiąt sekund i drugi raz z rzędu na podium jeden kierowca ma duży niesmak. Jeden z najnudniejszych wyścigów w sezonie odbył się pierwszy raz w Azerbejdżanie, lecz został nazwany GP Europy, a wygrał wtedy Nico Rosberg. Do kolejnego starcia doszło w Mercedesie podczas GP Austrii. Kierowcy zderzyli się na ostatnim okrążeniu po rewelacyjnej pogoni Lewisa. Tym razem bardziej zawinił Nico, który po prowadzeniu spadł na czwarte miejsce. Zespół po raz kolejny pogroził team orders. Lewis po trudnym początku sezonu znów jest liderem klasyfikacji generalnej. Jednak jeden wyścig - GP Malezji, w którym bezpiecznie prowadzący Lewis Hamilton miał awarię silnika zdecydował kto będzie miał tytuł mistrza świata. Nico Rosberg został najlepszym kierowcą sezonu 2016 i ogłosił zakończenie sportowej kariery.

 Rosberg in Monaco 2014                                                                                                  Hamilton and Rosberg incident in Spa 2014

 

 

 

 

Japanese GP 2014

 

Hamilton celebrates winning world championship 2014

 

Vettel wins in Malaysia 2015

 

Jules Bianchi

 

Images: 1 , 2 , 3 , 4 , 5

Lata 2009 - 2013

Sezon 2009. Rok zmian, w którym zyskała zdecydowania aerodynamika. Podniesiono tylni spojler i zmieniono kształt przedniego, obniżono go. Wprowadzono system KERS. Powrócono do gładkich opon typu slick. Zespół Red Bull Racing ze swoim inżynierem Adrianem Neweyem przygotowali świetny samochód, stracił natomiast McLaren, Ferrari. Ograniczono obroty silnika do 18 000 na minutę. Usunięto testowanie bolidów poza weekendami wyścigowymi. Jednak największą sensację zrobił zespół Brawn GP, który z minimalnym budżetem i brakiem sponsorów przygotował znakomity samochód, który wygrał 6 z 7 pierwszych wyścigów. Potem jednak nie było takiego dobrego budżetu, aby bolid dalej rozwijać. Co tkwiło w geniuszu tego samochodu? Np. podwójny dyfuzor, który poprawiał prędkość w zakrętach. Oba zespoły niefabryczne, czyli Red Bull i Brawn GP zdecydowanie zdominowały sezon. Brawn GP był lepszy. Podczas GP Malezji wyścig przerwano z powodu zbyt ulewnego deszczu. Przyznano wtedy połowę punktów. Podczas kwalifikacji do GP Węgier Felipe Massa zaliczył mocny wypadek, po którym pauzował do końca sezonu. Sprężyna urwała się z bolidu Rubensa Barrichello i uderzyła w głowę Felipe Massy. Ten stracił przytomność.

Sezon 2010. Zakazano tankowania bolidu podczas wyśgigu. Zespół Brawn GP przeobraził się w zespół Mercedesa. Zmieniono punktację. Zmniejszono szerokość przednich opon oraz wydłużono samochody. Do ścigania powrócił Michael Schumacher. Zespół Red Bulla może nie zdomiował, ale wygrał sezon z przewagą kilkudziesięciu punktów. Z pewnością przygotował świetny samochód. Czterech zawodników mogło zdobył tytuł mistrza. Jednak ostatni wyścig wygrał Sebastian Vettel. Fernando Alonso stanowiący największe zagrożenie dla Vettela nie potrafił przez większość wyścigu wyprzedzić Petrova i w ten sposób przegrał tytuł. Sebastian został najmłodszym mistrzem świata od czasu Lewisa Hamiltona.

Sezon 2011. Przed sezonem Robert Kubica zalicza wypadek na trasie rajdu Rondo di Andorra i nie może wystartować w F1. Zmienił od tamtej pory swoje aspiracje i teraz jeździ w rajdach. Pierwszy wyścig w Bahrajnie nie odbył się z powodu zamieszek w Bahrajnie i na Bliskim Wschodzie. Mamy nowego dostawcę opon - włoską firmę Pirelli. Po rocznej przewie powrócił system KERS oraz dodano ruchome tylne skrzydło DRS. Sezon zdominowany przez zespół Red Bulla i Sebastiana Vettela, który wygrał 11 z 19 wyścigów. Miał przewagę 122 punktów nad drugim Jensonem Buttonem, który w popisowy sposób wygrał jedno z najdłuższych GP ostatnich lat, które trwało ponad 4 godziny. W pewnym momencie był na ostatnim miejscu, zaliczył także 6 pit stopów. Ostatecznie jednak w zmiennych warunkach pogodowych i po czerwonej fladze wygrał w wielkim stylu na ostatnim okrążeniu.

Sezon 2012. Rok już nie takiej dominacji Sebastiana Vettela. Walczył on zaciekle do ostatniego wyścigu z Fernando Alonso. Przez pierwsze 7 wyścigów sezonu wygrywał inny kierowca, w tym Pastor Maldonado w GP Hiszpanii. Ostatni wyścig sezonu w Brazylii był niesamowicie dramatyczny. Na początku wyścigu Sebastian Vettel zaliczył kolizję z Bruno Senną i spadł na ostatnie miejsce. Ponadto miał on uszkodzony tył auta, ale mógł jechać dalej. Wyścig toczył się znowu w bardzo zmiennych warunkach pogodowych. Dzięki temu Vettel przebił się na wyższe miejsce i zdobył trzeci z rzędu tytuł mistrza świata z przewagą zaledwie trzech punktów. Alonso w Ferrari nie dał rady. Michael Schumacher ostatecznie zakończył karierę.

Sezon 2013. Red Bull znów dominuje, tak samo Sebastian Vettel. Wygrał on 13 z 19 wyścigów i tym samym wyrównał rekord Michaela Schumachera z 2004 roku. Ponadto wygrał także 9 wyścigów z rzędu. To za sprawą doskonałej aerodynamiki i geniuszu Adriana Neweya. Vettel miał przewagę nad drugim Fernando 155 punktów. Zespół Mercedesa był na drugim miejscu ze stratą 236 punktów. Mark Webber zakończył karierę po tym sezonie. Doszło do afery Multi 21, gdzie Vettel pomimo wcześniejszych ustaleń zespołu wyprzedził Marka Webbera. Nie dostosował się do team orders.

 

Fernando Alonso and Vitaly Petrov 2010

 

Jenson Button in Canada 2011

 

Michael Schumacher in 2012

 

Sebastian Vettel and Lewis Hamilton 2012

 

Mark Webber in 2013

 

Images: 1 , 2 , 3 , 4 , 5

Lata 2000 - 2008

Sezon 2000. Rozpoczyna się dominacja zespołu Ferrari. Michael Schumacher walczy z Mika Hakkinenem. Schumacher zdobywa tytuł wyścig przed końcem sezonu - w Japonii. W trudnych, deszczowych warunkach tytuł zapewnił sobie Michael.

Sezon 2001. Debiutuje Fernando Alonso i Kimi Raikkonen. Od GP Hiszpanii można znów było używać kontroli trakcji. Absolutnie z Ferrari zdominował Schumacher, który zdobył prawie dwa razy więcej punktów od Coultharda, wygrał 9 z 17 wyścigów. Po piątym wyścigu przed końcem sezonu zdobył tytuł mistrza świata.

Sezon 2002. Schumacher w każdym wyścigu sezonu jest na podium. 11 razy wygrał, 5 razy był drugi a raz trzeci. Podczas GP Austrii na ostatniej prostej Rubens Barrichello przepuścił Michaela Schumachera. Schumacher potem na podium na siłę wpuszczał swojego zespołowego kolegę na miejsce dla zwycięzcy. Szkoda, że zastosowano team orders.

Sezon 2003. Zmiany w regulaminie. Kwalifikacje składały się tylko z jednego kółka i jedynego. Wprowadzono system HANS, który ochrania kark. Rok, w którym Michael Schumacher mógł czuć się zagrożony. Miał tylko dwa punkty przewagi nad Kimim Raikkonenem i jedenaście nad Juanem Pablo Montoya.

Sezon 2004. Kolejny rok dominacji Ferrari i Michaela Schumachera. Wygrał on 13 wyścigów w sezonie, pobił absolutny rekord. Drugi był Rubens Barrichello ze stratą 34 punktów.

Sezon 2005. Koniec dominacji zespołu Ferrari. Opony Bridgestone nie przyniosły odpowiednich ustawień, natomiast opony Michelin w Renault spisywały się znakomicie. W tym roku wprowadzono, ale tylko na sześć wyścigów nowy przepis kwalifikacyjny. Pod uwagę brano sumę dwóch okrążeń kwalifikacyjnych. Szybko wycofano się z tego pomysłu. Podczas GP USA doszło do absurdalnej sytuacji z oponami Michelin, które nie wytrzymywały przeciążeń w szybkich zakrętach na Indianapolis. W efekcie tego tylko trzy ekipy: Ferrari, Jordan i Minardi zaczęły wyścig, podczas gdy reszta ekip wycofała się z wyścigu, bo bała się o swoje bezpieczeństwo. Cały sezon wygrał Fernando Alonso dla Renault, został wtedy najmłodszym mistrzem świata i co ciekawe miał przewagę nad siedmiokrotnym mistrzem świata aż 71 punktów, czyli zdobył więcej o 2x punktów od Schumachera. Ten sezon był ostatnim z silnikami V10.

Sezon 2006. Zmiana w przepisach, która znosiła silniki V10, a wniosła nowe V8. Jedynie w przypadku ekipy Toro Rosso umożliwiono stosowanie silnika V10, bo nie było ich stać na nowe zmiany, wprowadzono u nich taki limit silnika, by odpowiadał standardom V8. W tym sezonie doszło już do większej walki pomiędzy Schumacherem a Alonso. W tym sezonie zadebiutował także Robert Kubica podczas GP Węgier. Niestety został zdyskwalifikowany za zbyt małą masę minimalną samochodu. Schumacher ogłosił swoje zakończenie kariery podczas GP Włoch, kiedy wygrał, a wtedy Kubica zdobył pierwsze podium w F1, zajął trzecie miejsce. W końcowej klasyfikacji wygrał jednak Alonso o 13 pkt. nad Schumacherem. Choć nie obyło się bez mocniejszych potyczek. Podczas GP Monako Michael Schumacher w dziwny sposób zatrzymał swój bolid w zakręcie La Rascasse i Alonso nie mógł poprawić swojego czasu, który dałby mu pole position. Ostatecznie zdyskwalifikowano Schumachera z kwalifikacji. Nie było to zagranie fair.

Sezon 2007. Zakazano zjazdu do alei serwisowej, kiedy na torze jest Safety Car. Sezon bardzo ciekawy, kiedy aż trzech kierowców miało szansę w ostatnim wyścigu na tytuł mistrza świata: Kimi Raikkonen z Ferrari oraz debiutant Lewis Hamilton i Fernando Alonso, obaj jeździli dla zespołu McLaren. Tak naprawdę pomiędzy dwoma zawodnikami McLarena doszło do kulminacji emocji podczas kwalifikacji do GP Węgier. Fernando zablokował na stanowisku serwisowym Lewisa, by ten nie zmienił opon. W efekcie tego dostał karę przesunięcia o pięć miejsc na polach startowych. To wszystko znakomicie wykorzystywał Kimi, który z trzeciego miejsca przed ostatnim wyścigiem zdobył tytuł mistrza z przewagą zaledwie jednego punktu. Podczas GP Kanady Robert Kubica zaliczył przepotężny wypadek, ale na szczęście miał tylko skręconą kostkę. Jednak to nie koniec emocji. We wrześniu zdyskwalifikowano zespół McLarena z klasyfikacji konstruktorów w związku z aferą szpiegowską. Zespół McLarena otrzymywał tajne wiadomości i informacje o bolidzie zespołu Ferrari. Podobno sama książka liczyła ponad 700 stron.

Sezon 2008. Kolejny sezon niesamowitej walki do końca sezonu. Wygrał Lewis Hamilton przed Felipe Massą w ostatnim wyścigu sezonu. Pomimo że wyścig wygrał Massa i był mistrzem świata przez kilkanaście sekund to jednak Hamilton na ostatnim łuku wyprzedził Timo Glocka, który miał problemy z przyczepnością na oponach typu slick, bo spadł deszcz. Oprócz tego w Singapurze, w pierwszym w historii nocnym wyścigu doszło do afery "crashgate". Nelson Piquet Jr z woli zespołu rozbił swój bolid wywołując Safety Car i w ten sposób to Alonso przebił się na pierwsze miejsce, bo już wcześniej był w boskach. Kolejne w ostatnich latach zagranie nie fair. Na 5 lat zakaz angażowania się w F1 dostał Flavio Briatore oraz Pat Symonds. Oprócz tych gorszych momentów były także miłe dla Polaków. Robert Kubica wygrał swój pierwszy i jak dotychczas jedyny wyścig w F1 w Kanadzie, rok po feralnym wypadku. Ostatni sezon z silnikami V8 do 20 000 obrotów. Ponadto ostatni sezon z takim kształtem bolidów znanym od prawie 9 lat.

Fernando Alonso in 2005

 

Schumacher blocks track in Monaco 2006

 

Kubica on podium Italy 2006

 

Lewis Hamilton and Fernando Alonso in McLaren 2007

 

Nelson Piquet Jr crashes Singapore 2008

 

Robert Kubica in 2008

 

Kubica wins Canadian GP 2008

 

Felipe Massa and Lewis Hamilton 2008

 

Images: 1 , 2 , 3 , 4 , 5 , 6 , 7 , 8

Lata 90.

Sezon 1989. Drugi rok razem Prosta i Senny w McLarenie Honda. Trwa zabójcza walka o zwycięstwo w klasyfikacji indywidualnej. Genialny Ayrton Senna w międzyczasie wygrał GP Monako z przewagą ponad 50 sekund nad drugim Alainem Prostem. Kulminacja nastąpiła w GP Japonii, przedostatniej rundzie mistrzostw świata. Na 47 okrążeniu Ayrton Senna próbował wyprzedzić na ostatniej szykanie Alaina Prosta, lecz on zjechał Sennie na wewnętrzną i doszło do kolizji, zajechał mu drogę. Prost wycofał się z wyścigu, natomiast Senna pojechał dalej przez strefę bezpieczeństwa i następnie wygrał wyścig. Jednak ostatecznie ukarano Ayrtona za - jechanie przez strefę bezpieczeństwa by powrócić na tor. Prost pozostał bez winy, pomimo że on zawinił, a Senne zwyskwalifikowano z GP Japonii. Mistrzostwo zdobył Alain Prost, w konstruktorach wygrał McLaren

Sezon 1990. Alain Prost z powodu atmosfery napiętej i ciągłych napięć w zespole McLarena opuścił go i trafił do Ferrari. Znów jednak nie uniknął walki z Ayrtonem. Po raz kolejny w GP Japonii doszło do kolizji pomiędzy nimi. Tym razem na pierwszym zakręcie Senna zbyt mocno podciął wewnętrzną i wjechał w Prosta. Tym razem to Senna zdobył tytuł mistrza świata, jak samo jak McLaren w konstruktorach.

Bardzo niedorzeczne dwa lata, w których zawodnicy specjalnie się o siebie rozbijali. Przynajmniej Formuła 1 przez to stawała się bardziej popularna.

Sezon 1991. Tym razem nie doszło już do strasznych pojedynków pomiędzy Senną a Prostem. Ten pierwszy zdobył z dużą przewagą tytuł mistrza świata. Podczas GP Belgii zadebiutował Michael Schumacher w Benettonie.

Sezon 1992. Alain Prost zrezygnował z jazdy w tym sezonie, bo nie znalazł odpowiedniego miejsca dla swoich oczekiwań. W tym roku zaczął dominować Williams, który miał doskonale opanowane aktywne zawieszenie, automatyczną skrzynię biegów oraz kontrolę trakcji. Wygrał tytuł Nigel Mansell, który miał prawie dwa razy więcej punktów niż drugi Ricciardo Patrese. Nigel wygrał 14 z 16 sesji kwalifikacyjnych w tym sezonie.

Sezon 1993. Do F1 powrócił Alain Prost i dołączył do ekipy Williamsa, która dalej dominowała. Prost przyszedł na miejsce Nigela Mansella, który w tym sezonie nie jeździł. 15 z 16 sesji kwalifikacyjnych w tym sezonie wygrał Williams, ale Senna był na drugim miejscu w klasyfikacji ze stratą 26 punktów. Wygrał naturalnie Alain, który zakończył tym samym karierę z czterema tytułami na koncie.

Sezon 1994. Najtragiczniejszy w historii F1. FIA zakazuje wszelkich pomocy elektronicznych, jak np. kontrola trakcji, aktywne zawieszenie, automatyczna skrzynia biegów, ABS, elektronicznego akceleratora oraz skrętnych czterech kół.. Senna wiąże wielkie nadzieje, bo przechodzi do Williamsa. Jednak niestety Williams ma ogromne problemy, bo brakuje niezawodności. Senna nie kończy dwóch pierwszych wyścigów. Nadchodzi trzeci wyścig sezonu - GP San Marino. Podczas treningu dochodzi do źle wyglądającego wypadku z udziałem Rubensa Barrichello, który z ogromną prędkością wjechał w bandę. Na szczęście nie doznał poważnych obrażeń. Następnego dnia w sobotę ginie Roland Ratzenberger podczas kwalifikacji. W zakręcie Villeneuve uderza z ogromną prędkością w bariery - ponad 300 km/h. Nie było szans na przeżycie. Nadeszła niedziela. 1 maja 1994 roku na szóstym okrążeniu GP San Marino dochodzi do kolejnego przepotężnego wypadku. Przy prędkości około 310 km/h Ayrton Senna wypada z toru w zakręcie Tamburello i uderza w betonową ścianę. Niestety dostaje uderzenie śmiertelne w głowę. Cały padok był wstrząśnięty. Co ciekawe, gdyby Senna nie dostał w głowę wróciłby do padoku o własnych siłach, bo nie złamał ani jednej kości i nie miał ani jednego siniaka. Ten weekend nazywany jest "czarnym weekendem". Chyba nie trzeba tłumaczyć dlaczego... Po tym wypadku wprowadzono od razu zmiany w przepisach. Od GP Monako, czyli następnego wyścigu prędkość w alei serwisowej w czasie wyścigu ograniczono do 120 km/h, a w czasie kwalifikacji i treningów do 80 km/h. W następnym wyścigu rozmiar przedniego skrzydła zmniejszono, tak samo rozmiar dyfuzor, podniesiono końcowe płaty przedniego skrzydła. W następnym wyścigu zwiększono masę bolidu o 15 kg, a potem do 15 kg, dodano m.in. elementy ochraniające głowę. Pomimo śmierci dwóch zawodników to walka o tytuł trwałą bardzo zażarcie aż do ostatniego wyścigu w Australii. Michael Schumacher zablokował wyprzedzającego Hilla, bardzo podobnie zresztą jak przed laty Prost Sennę i w ten sposób obaj się zderzyli i nie ukończyli wyścigu. Tytuł zdobył Michael Schumacher a konstruktorkę wygrał Williams.

Sezon 1995. Tym razem już Michael Schumacher zdominował sezon. Wygrał 9 z 17 wyścigów i zdobył tytuł mistrza świata, podobnie jego team Benetton. W ostatnim wyścigu sezonu Mika Hakkinen zaliczył dosyć lekko wyglądający wypadek, ale był w stanie zagrożenia życia. Przeżył tylko dzięki szybkiej wentylacji płuc. Ostatni rok, kiedy widzimy silniki V12.

Sezon 1996. Zostały poszerzone nieco kokpity. Schumacher przeszedł do Ferrari. Zmieniono Safety Car z Renault na Mercedes AMG. Sezon wygrał Damon Hill z zespołem Williamsa, a mistrzem świata został jak na razie po raz pierwszy syn wcześniejszego kierowcy, który był też mistrzem świata, czyli Grahama Hilla

Sezon 1997. Trwa kolejny rok zażartej walki pomiędzy Michaelem Schumacherem a Jacquesem Villeneuvem. Najbardziej został zapamiętany ostatni wyścig. GP Europy na torze Jerez. Michael Schumacher był wyprzedzany przez Villeneuve'a. Schumacher jednak zajechał mu drogę podobnie jak Hillowi w 1994. Lecz tym razem Jacques mógł jechał dalej, a Schumacher zakopał się w żwirze. Michael został za ten manewr zdyskwalifikowany z całego sezonu 1997. Villeneuve zdobył z Williamsem tytuł.

Sezon 1998. Pierwszy raz mamy same silniki V10. Tytuł zdobywa Mika Hakkinen z zespołem McLarena. Najbardziej zapamiętany wyścig sezonu był w Belgii, gdzie po starcie rozbiło się 16 z 22 aut. Była straszna ulewa i jeden wypadek Davida Coultharda spowodował reakcję łańcuchową. Dodatkowo Schumacher podczas dublowania zderzył się z Coulthardem, tak się zdenerwował, że jak zakończył wyścig od razu po kolizji, bo zniszczył zawieszenie, to krzyczał, że on próbował go zabić.

Sezon 1999. Mistrzostwo zdobył Mika Hakkinen po raz drugi. Drugi natomiast był Eddie Irvine. Michael Schumacher doznał kontuzji podczas GP Wielkiej Brytanii, złamał nogę i nie startował przez 6 rund. Kiedy wrócił do ścigania to zajął w przed i w ostatnim wyścigu drugie miejsca.

 

Ayrton Senna & Alain Prost

 

Barrichello crashes Imola 1994

 

Ratzenberger after crash Imola 1994

 

Senna after crash Imola 1994

 

Schumacher & Villeneuve 1997 Jerez

 

Mika Hakkinen

 

Schumacher crashes Silverstone 1999

 

Images: 1 , 2 , 3 , 4 , 5 , 6 , 7

Era turbo - lata 80.

Sezon 1980. Mistrzostwo świata zdobył Alain Jones dla zespołu Williams.

Sezon 1981. Znów zespół Williamsa zdobył mistrzostwo, ale tym razem tytuł kierowców zdobył Nelson Piquet.

Sezon 1982. Wkraczamy w erę turbo. Nie wszystkie zespoły jednak zdecydowały się na zamontowanie silnika turbo, z racji ciężkich silników. Renault z fabrycznych teamów zdecydowały się używać silników V6 turbo, podobnie Ferrari. Jak widać ruch w dziesiątkę, bo Ferrari zdobyło tytuł mistrza świata, a w F1 kierowców triumfował tata Nico Rosberga - Keke, ale co ciekawe nie jechał w bolidzie z silnikiem turbo. Jechał on w Williamsie napędzanym silnikiem V8. Wygrał on zaledwie jeden wyścig w sezonie a i tak został mistrzem świata. Na torze Zolder podczas kwalifikacji zginął Gilles Villeneuve.

Sezon 1983. Pierwszy sezon, kiedy mistrzostwo świata zdobył kierowca, który jechał w bolidzie z silnikiem turbodoładowanym. Wygrał Nelson Piquet, a mistrzostwo właśnie z silnikiem turbodoładowanym zdobyła ekipa Ferrari. Silniki turbo miały w szczytowych momentach nawet 1000 KM. Wytrzymywały tylko na kwalifikacje.

Sezon 1984. Mistrzostwo zdobył Niki Lauda dla zespołu McLaren. Drugi był Alain Prost, który stracił... 0,5 pkt do zwycięzcy. To do dzisiaj najmniejsza różnica pomiędzy pierwszym a drugim zawodnikiem na koniec mistrzostw świata. Skuteczność w dojazdach do mety była fatalna u wszystkich zawodników, z powodu dużej zawodności silników turbo. To był pierwszy sezon Ayrtona Senny w F1.

Sezon 1985. Do zespołu Lotus przeszedł Ayrton Senna i zajął ostatecznie już czwarte miejsce w klasyfikacji kierowców. Natomiast samym mistrzem został Alain Prost z zespołem McLaren. Przez cały sezon wszystkie ekipy oprócz Tyrella stosowały już turbo.

Sezon 1986. Zacięta walka o mistrzostwo pomiędzy Nigelem Mansellem, Nelsonem Piquetem a Alainem Prostem dla Williamsa. Ostatecznie wygrał ten trzeci. Wszystkie ekipy mają silniki turbo i w tym roku osiągają one największe moce. Ponad 1300 KM, jednak dalej nie było limitu mocy. Silniki wytrzymywały około 3-4 minuty i mogły pójść na śmietnik.

Sezon 1987. Wprowadzono Jim Clark Trophy i Colin Chapman Trophy dla odpowiednio zawodnika i kierowcy, którzy byli najlepsi w doładowaniu silników wolnossących. A mistrzem świata został Nelson Piquet ponownie z mistrzowskiego zespołu Williamsa.

Sezon 1988. Do McLarena trafia Alain Prost o Ayrton Senna. Tym razem mistrzem został brazylijczyk z przewagą 3 punktów. Jest to ostatni rok z silnikami turbo. FIA uznała, że czynią sport niebezpiecznym i są bardzo drogie. Zespoły znów zaczęły korzystać ze spalinowych wolnossących V8, V10 czy V12.

 

Ayrton Senna & Alain Prost

 

Renault RE40

 

Images: 1 , 2